Suzanne solliciteerde als gastvrouw bij Moermont en werd aangenomen. ‘Na een paar maanden dacht ik: ‘wat heb ik opgegeven, past dit wel bij mij?’ Zoiets is best confronterend zou je denken, maar Suzanne had gelukkig de moed om het meteen bespreekbaar te maken met haar leidinggevende. “Ik had het er wel moeilijk mee ja. Maar Liesbeth was toen mijn leidinggevende en die ben ik tot op de dag vandaag nog steeds dankbaar voor hoe zij erop reageerde. Ze had het namelijk wel verwacht en ze zei: ‘Welke dingen zouden er volgens jou anders kunnen, waar wil je mee aan de slag?’ Ze gaf me de ruimte om dat meteen op te pakken en daarna kreeg ik er steeds meer taakjes bij. Ik merkte dat ik daar wel gelukkiger van werd.”

Cum laude

Maar daar eindigt het loopbaanverhaal van Suzanne niet. “Tijdens mijn prestatiemetergesprek vroeg Liesbeth: ‘waar zie jij jezelf over vijf jaar?’. ‘Op jouw plek’, zei ik.” Zo is het balletje gaan rollen. Suzanne voerde een loopbaangesprek met HR om uit te zoeken wat bij haar past en wat ze graag zou willen. Dat was vrij snel duidelijk. Suzanne kreeg de kans om een opleiding te volgen, HBO facility management, zodat ze over de juiste papieren beschikt om te doen wat ze zó graag wil, werken als coördinator facilitair. “Ik zie het echt als een kans die ik van tanteLouise heb gekregen. Het heeft me nu al zoveel gebracht.” De opleiding die normaal twee jaar duurt rondde Suzanne in één jaar af. Cum laude zelfs. Een mooie prestatie naast haar baan als gastvrouw en haar gezinsleven met twee kleine kindjes.

Waarnemende functie

Na het afronden van haar studie was ze klaar voor de volgende stap. “Ik kreeg de vraag of ik mijn nieuwe kennis in de praktijk wilde brengen op de GRZ. Super tof, natuurlijk!”

En zo startte ze vorig jaar in een nieuwe functie die nog niet helemaal officieel vormgegeven is. Het is een waarnemende rol. Ondersteuner facilitair, zo
noemt ze het zelf het liefst. “In die waarnemende functie kunnen we beiden een jaar lang ontdekken of het wat voor ons is.”

Huiselijkere sfeer

Ondertussen heeft ze op de GRZ haar draai helemaal gevonden. “Toen ik hier kwam was er slechts vier uur per week een coördinator facilitair. Dus het was eventjes aftasten. Maar ik ben zó warm ontvangen. Het is echt een leuk team en het gaat heel goed. Ik ben trots op wat we als team in zo’n korte tijd al hebben opgebouwd”, zegt ze trots. “We geven de GRZ een huiselijkere sfeer, dat zie je nu al terug in het restaurant. Dankzij een nieuwe werkwijze voor het ontbijt en de lunch zien we dat de revalidanten zelfs meer gaan eten. En wat ik ook leuk vind is dat we gestart zijn met klinische lessen. Het facilitair personeel krijgt dan kennis vanuit de zorg over de ziektebeelden hier op de GRZ. Dat versterkt de onderlinge samenwerking en communicatie.”

Die waarnemende rol zou volgens Suzanne zeker een vaste functie mogen worden. “Ondertussen is wel gebleken dat een vaste coördinator facilitair op de GRZ onmisbaar is.” En hoe ziet ze dat voor zichzelf? “De GRZ is in mijn hart gaan zitten en ik zie mezelf over vijf jaar nog steeds als coördinator facilitair.”

Update:
Dit interview met Suzanne verscheen in tante’s magazine – juli 2023. Inmiddels is Suzanne coördinator facilitair van locatie Onze Stede en VanThuisUit.