Met die drijfveren en werkervaring rolde ze min of meer per toeval in het facilitaire vak. “Ik startte mijn eigen schoonheidssalon aan huis omdat ik moeder was geworden en er meer voor de kinderen wilde zijn,” vertelt Siep. “Ondanks dat de salon goed liep, voelde ik me vaak eenzaam. Je hebt veel klanten, maar je kunt niets delen met collega’s of ideeën uitwisselen. Dat miste ik enorm.” Dit besef leidde tot een nieuwe stap. “Ik zette mijn cv op Indeed en werd al snel benaderd door Facilicom. Pas toen ik ontdekte dat het om een functie bij Philip Morris in Bergen op Zoom ging, vond ik het interessant genoeg om koffie te gaan drinken.”

Betekenisvol werk

Dit bleek een goede zet; Siep werd facilitair teamleider en werkte er 8,5 jaar. Ze ontdekte dat het vak goed bij haar paste. Na de bekende ontwikkelingen bij de sigarettenfabrikant zocht ze een nieuw pad. “Ik wilde graag iets betekenen voor de mensen,” zegt Siep. Ze vond een functie bij het Amphia ziekenhuis in Breda als teamleider voedingsassistenten. “Dat was een fantastische tijd. Ik was onder de indruk van hun werk onder hoge druk. De functie van voedingsassistent wordt zó onderschat.”

Vliegende kiep

Na vijf jaar miste ze toch de facilitaire uitdaging. “Ik houd ervan om nieuwe projecten op te zetten. Vaste processen worden snel eentonig voor mij. Er moet reuring zijn en ik ben liever een soort vliegende kiep. Altijd maar bezig zijn en dingen regelen, daar houd ik van.” Siep kwam in aanraking met tanteLouise via een oud-collega, Yvette . “Het werk dat zij bij tante deed raakte me. Ik zei tegen haar: ‘Geef me een seintje als je een leuke functie hebt!’”

Klik

Toen er een vacature voor coördinator facilitair online kwam, hoefde ze dus ook niet lang na te denken. Ze solliciteerde, er was een klik en Siep ging aan de slag als coördinator facilitair bij de locatie Onze Stede en Nieuwe Haven. “Bij onze Stede waren we net begonnen met een verbouwing en het nieuwe zorgconcept VanThuisUit werd ingericht en geopend. Ik viel met mijn neus in de boter!”.

Van vloer tot dak

Bij tante is er geen gebrek aan uitdagingen, ook niet op locatie Stuijvenburgh en de GRZ, waar Siep nu werkt. “Het is een goede match! Het team is zo leuk en mijn werk is veelzijdig. Het verschil met mijn eerdere facilitaire functies is de breedte van het werk. Van vloer tot dak, je gaat overal over. Je hoeft inhoudelijk niet alles te weten, maar je moet wel weten wat er speelt.” Dat is aan Siep besteed. “Je moet op de vloer zijn om te zien wat er gebeurt.”

Iedereen telt

Siep benadrukt de samenwerking tussen zorg en facilitair. “Zonder samenwerking kan de locatie niet goed draaien. Je hebt elkaar nodig om voor de bewoners te kunnen zorgen. Lekker eten en een fijne, schone plek om te leven is voor hen net zo belangrijk als goede zorg. Iedereen is daarbij onmisbaar op zijn eigen manier. Ik vind het zelf heel belangrijk om dat uit te stralen en mee te geven aan mijn team.”

Wat dat betreft is Siep een perfect duo met locatiemanager Lindsey. “We zitten op één lijn. En als we niet op één lijn zitten, kunnen we met elkaar in gesprek. We hebben elk ons eigen specialisme, maar we kunnen elkaar blind vervangen. Hoewel ik geen verstand van zorg heb, zal ik altijd een luisterend oor bieden als het nodig is. Het is zó belangrijk voor het team dat er altijd een aanspreekpunt is.” Voor Siep is dat vanzelfsprekend. “Natuurlijk. Dat heeft niet alleen met leidinggeven te maken. Je bent toch ook gewoon een mens?” glimlacht ze.