Collega's: Quinty & Petra - Werken bij tanteLouise

Tantes aan het woord

Quinty en Petra

Op Vissershaven draait het om vrijheid, vertrouwen en samendoen. Quinty en Petra weten dat als geen ander. Quinty begon ooit als stagiaire en groeit nog elke dag door. Petra werkt al meer dan 20 jaar bij tanteLouise en stond aan de basis van deze bijzondere locatie. Samen vertellen ze waarom Vissershaven voelt als thuiskomen.

Even voorstellen

Quinty: “Mijn naam is Quinty en ik werk als Verzorgende IG op Vissershaven. In 2018 begon ik bij tante als stagiaire. Toen dacht ik nog dat ik kleuterjuf wilde worden maar tijdens mijn stage in de ouderenzorg wist ik eigenlijk meteen: dit is het. Inmiddels heb ik mijn opleiding Verzorgende IG en Gespecialiseerd Verzorgende Psychogeriatrie afgerond, op verschillende locaties gewerkt en ga ik binnenkort starten met de BBL-opleiding tot verpleegkundige op Vissershaven.”

Petra: “Ik ben Petra en werk al 21 jaar bij tanteLouise. Hiervoor heb ik op ’t Katrientje gewerkt en ben ik met de opstart gestart bij Vissershaven. Ik heb dus echt zien ontstaan wat het nu is. En eerlijk? Ik ben nooit meer weggegaan.”

Werken op Vissershaven

Petra: “Wat Vissershaven bijzonder maakt, is de vrijheid. We werken hier met bewoners met dementie (PG), maar zonder het gevoel van een ‘gesloten afdeling’. Mensen kunnen zich vrij bewegen. Dat was destijds best vernieuwend en nog steeds lopen we daarin voorop.”

Quinty: “Het is hier kleinschalig, met zes woningen van acht bewoners. Daardoor voelt het echt huiselijk. Als ik ’s ochtends mijn wekker hoor, denk ik niet: ‘Oh nee, ik moet gaan werken’ maar eerder wat is het vroeg! Ik ga gewoon lekker naar mijn werk.”

Een plek waar je je thuis voelt

“Vissershaven voelt als thuiskomen,” vertelt Quinty. “Voor ons, maar zeker ook voor bewoners. In het begin is het wennen voor hen, maar je ziet dat ze zich snel veilig en vertrouwd voelen.” Petra vult aan: “De dankbaarheid van bewoners is groot. Kleine momenten maken hier het verschil. Samen een soepje eten, een praatje maken, daar draait het om.”

Samenwerken als team

Het teamgevoel is sterk op Vissershaven. Quinty: “We staan echt voor elkaar klaar. Als het druk is, helpen we elkaar vanzelf. En als het even minder gaat, vangen we elkaar op. We zeggen het ook juist als we zien dat goed gaat.”

Petra: “Ons team is heel divers. De één is rustig, de ander juist energiek en juist dat maakt het sterk. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten. De één is goed in welzijn, de ander houdt van structuur. Zo vullen we elkaar perfect aan.”

Ook de samenwerking met leidinggevenden voelt goed: “Er wordt echt naar je gekeken als mens,” zegt Quinty. “Er is aandacht voor wie jij bent, je thuissituatie en je wensen.” Daarnaast werken ze ook samen met facilitaire collega’s die bepaalde taken uit handen nemen zodat zorgcollega’s hun aandacht op bepaalde zorgtaken kunnen richten.

Vrijheid voor bewoners

Vissershaven werkt met verschillende vrijheidsgraden. Bewoners kunnen, afhankelijk van hun situatie, zelfstandig door het huis bewegen, naar de binnentuin of zelfs naar de wijk in.

Petra: “We kijken continu: wat kan iemand nog wél? Die vrijheid is zo belangrijk.” Quinty: “En we doen dat samen met familie en collega’s, zoals de Active Ageing verpleegkundige. We observeren goed en stemmen af. Soms is vrijheid tijdelijk minder nodig, soms juist meer. Dat maakt het werk interessant en betekenisvol.”

Slimme hulpmiddelen, zoals sensoren, combi picos en polsbandjes, ondersteunen daarbij: “Daardoor hebben we rust én kunnen bewoners hun eigen ritme volgen,” legt Quinty uit. “Dat is echt een enorme vooruitgang ten opzichte van vroeger. Wij zijn gerust omdat we ze kunnen volgen en de bewoner voelt de vrijheid. Het zorgt er soms ook wel voor dat bewoners die vaak met elkaar op pad gaan wisselende vrijheidsgraden hebben, dan gaan we samen op zoek naar een oplossing.”

“Ook zijn we enorm fan van de Momo Bedsense!” lacht Quinty. “Ik zou niet zonder kunnen werken. Bewoners kunnen lekker uitslapen zonder dat wij de slaapkamer binnen hoeven te lopen. We zien wie er hoge activiteit heeft en daardoor komen wij in actie”. Petra weet nog hoe het is om zonder te werken en beaamt hoe fijn dit is, zowel voor de bewoners als de collega’s.

Quinty: “Je bent bezig met zorg, maar ook met welzijn. Je helpt bij ADL, geeft medicatie, maar maakt ook gewoon een praatje of drinkt samen koffie. Mijn motto is dan ook: aandacht is het beste medicijn!”

Petra: “Het werk kan ook uitdagend zijn. Op dit moment valt de zorgzwaarte mee, maar dat is volledig afhankelijk van de aanmeldingen. Soms verandert de zorgvraag of gebeurt er iets onverwachts. Dan moet je schakelen. Maar samen kom je er altijd uit. Als jij onrustig wordt, voelen bewoners dat meteen,” zegt Petra. “Rust bewaren is essentieel.”