“Ik heb ooit als jong meisje stage gelopen bij tanteLouise in de Vossemeren (dit was nog het oude gebouw) en vond het zó leuk,” zegt Jody als antwoord op de vraag waarom ze voor de zorg koos. “Ik vond leren lastig, was meer een doener dan een boekenwurm. Ik koos toen een andere richting en werkte jarenlang in de horeca. Maar toen ik ouder was kwam ik tot de conclusie dat ik iets wilde leren waar ik de rest van mijn leven in zou kunnen werken. Dat was tóch de zorg!” Haar passie voor het maken van een verschil in het leven van anderen bracht haar terug naar de zorg. “Ik ga dit doen tot aan mijn pensioen.”

Geluksmomenten

Het werk in de zorg brengt uitdagingen met zich mee, erkent Jody. “Over de opleiding zelf: het is behoorlijk pittig en je kunt tegen uitdagingen aanlopen,” deelt ze eerlijk. Maar ondanks de uitdagingen, ziet Jody elke dienst de mooie kanten van haar werk. “Het gaat om het vinden van geluksmomenten,” legt ze uit. “Die heb ik elke dag.” Met diepgaand begrip en respect voor haar bewoners, streeft Jody ernaar om hen te verzorgen alsof ze door hun eigen familie worden omringd. “Ik weet van al mijn bewoners wat ze nodig hebben qua zorg en persoonlijk contact. Je kunt iemands dag maken, je kunt ze laten voelen alsof ze door hun eigen familie worden verzorgd, vanuit het hart,” zegt ze vol overtuiging.

Nieuwe tante-familie

Wat Jody nog kwijt wil aan mensen die overwegen om de zorg in te gaan? “Mensen die twijfelen, nodig ik uit om een keer mee te lopen in de zorg. Je krijgt er zoveel voor terug, zeker bij tanteLouise. Ik heb een nieuwe tante-familie erbij gekregen en ken mijn collega’s en cliënten door en door. Ik heb zelfs gezeurd om bij Vossemeren te mogen blijven. Die kleine dingen die we voor elkaar over hebben en de waardering die ik krijg, dat is voor mij het grootste pluspunt van het werken bij tanteLouise en in deze functie.”