Waarom heb je ooit gekozen voor de zorg/werken in deze functie?

“Toen ik heel jong was werkte ik als schoonmaakster in de gehandicaptenzorg. Ik was meer met de bewoners bezig dan met schoonmaken zelf en hielp zelfs iemand een keer onder de douche. Toen zei iemand tegen me: ‘Anja, je moet de zorg in gaan’, maar ik was nog jong. Toch bleef het idee altijd sluimeren.

Vorig jaar kreeg mijn man een ongeluk en tegelijk zorgde ik voor mijn schoonouders, die vlak na elkaar in het hospice terechtkwamen. Ik was 32 uur per week bezig met hun zorg, en dat heeft veel indruk op me gemaakt. Terwijl ik in het hospice bij de morfinepomp stond, begon het weer te kriebelen. Ik wilde bijna zelf palliatieve zorg gaan verlenen, maar dat kon natuurlijk niet.”

Toen Anja haar contract bij het uitzendbureau, waar ze als lead werkte, afliep kwam de baan bij tanteLouise in beeld. “Ik dacht eerst dat ik te oud was voor dit werk, maar dat is helemaal niet zo. Dit werk past perfect bij me! Ik volgde de ADL-training, een slikcursus en bezocht een congres over palliatieve zorg. Ik ben continu bezig mezelf te ontwikkelen. Soms interesseer ik me per ongeluk in dingen die alleen gediplomeerde zorgmedewerkers mogen doen, zoals compressietherapie of een tillift gebruiken. Voor zo’n training had ik me laatst ingeschreven totdat mijn collega’s begonnen te lachen en zeiden dat ik dan eerst een zorgopleiding moet volgen. Oeps!”

Wat moet een nieuwe collega écht weten voordat hij of zij solliciteert op jouw functie?

“Je moet een aanpakker zijn en het werk echt leuk vinden. Het zorgen moet in je hart zitten. In het begin dacht ik dat dit werk niet zwaar zou zijn, maar dat is het soms wel. Je moet er niet te licht over denken. Ik ben van nature best sterk, dus dat komt me goed van pas. Humor en nuchterheid is ook heel belangrijk. Ik dans met bewoners in de woonkamer en hang soms de clown uit. Er zijn veel mooie momenten. We spelen samen spelletjes en ik krijg veel liefde van ze. Voor mij is er geen mooier werk dan dit.”